معرفت فرهنگی اجتماعی

سازوکار عینی تأثیر هنر دینی از نگاه ارزش شناسانة «قرب الهی» در بر ساخت هویت فردی به عنوان یک حلقة مغفول، کانون توجه است. این پژوهش با روش تحلیلی-توصیفی در پی پاسخ به این پرسش است که سینمای غایت‌محورِ منطبق با آرای ایشان، چگونه هویت مخاطب را در ساحت‌های مختلف شکل می‌دهد. یافته‌ ها نشان می‌ دهد آثار سینمایی همسو با غایت قرب الهی، از دو مسیر مجزا و هم‌افزا بر هویت فرد اثر می‌گذارند: ۱. در سطح خودآگاه از طریق فرآیندهای هم ذات‌ پنداری و تقویت قوة نقادی، ۲. در سطح ناخودآگاه از طریق تصویر سازی‌ های معنادار که به تدریج منظومة فکری و سبک زندگی مخاطب را جهت‌دهی می‌ کنند. این مطالعه نتیجه می‌ گیرد که توجه به این مکانیزم‌ های دوگانه، نه تنها نظریه هنر دینی را تکمیل می‌ کند، بلکه راهبرد مؤثری برای جهت‌ دهی به تولیدات سینمایی در راستای بالندگی شخصیت مخاطب و ساختن جامعه‌ای فاضله خواهد بود.