A Methodological Approach to the Nature of Crime from Durkheim's Point of View
Article Type:
Research
Writers:
Abstract:
Using a methodological approach, the present paper has studied the nature of crime from Durkheim's point of view, his methodical principles and their impact on the definition of crime. From Durkheim's point of view, crime is an action that hurts society’s collective feelings and for which the legislator imposes punishment. The principles of Durkheim’s positivistic method include separation from metaphysics, separation from sacred intellect, naturalism and separation of science from value. These principles have influenced his definition of crime, caused a lack of practical intellect and led to impossibility of judging the value of positive science in Durkheim’s thoughts. Accordingly, he is unable to develop an essential criterion for criminalization of actions, and has to fulfill the above-mentioned formal criteria in his definition. In practice, however, in identifying "immoral act", that is the foundation of the knowledge of "essential criterion for crime", he relies on the criterion of "benefit" which highlights a significant gap between his theory and practice.
چکیده و کلیدواژه فارسی (Persian)
Title :ماهیت جرم از دیدگاه دورکیم، با رویکردی روش شناسانه
Abstract:
این مقاله با رویکردی روش شناختی به مطالعه چیستی جرم از دیدگاه دورکیم پرداخته و مبانی روشی وی و نحوة تأثیرگذاری آن بر تعریف جرم را مورد بررسی قرار داده است. از دیدگاه دورکیم، جرم عملی است که احساسات جمعی جامعه را جریحه دار ساخته و توسط قانونگذار برای آن مجازات در نظر گرفته شود. مبانی روش پوزیتیویستی دورکیم عبارتند از: جدایی از متافیزیک، جدایی از عقل قدسی، طبیعی گرایی و جدایی علم از ارزش. این مبانی در تعریف وی از جرم تأثیرگذار بوده است. این مبانی سبب خلأ عقل عملی و عدم امکان داوری ارزشی علم پوزیتیو در اندیشه وی شده است. براین اساس، وی توانایی ارائه ضابطه ای ماهوی برای جرم انگاری افعال را ندارد و باید به ملاک های صوری مذکور در تعریف خود وفادار باشد. با این حال، وی در عمل، در شناخت «فعل غیراخلاقی» که زیربنای شناخت «ضابطه ماهوی جرم» است، به ملاک «فایده» متوسل می شود که شکافی جدی بین مقام نظر و عمل در اوست.
References:
- اديب سلطاني، ميرشمسالدين، 1359، رساله وين، تهران، مرکز ايراني مطالعه فرهنگها.
- بيرو، آلن، 1370، فرهنگ علوم اجتماعي، ترجمة باقر ساروخاني، چ دوم، تهران، کيهان.
- پارسانيا، حميد، 1390 الف، روششناسي انتقادي حکمت صدرايي، قم، کتاب فردا.
- ـــــ ، 1390 ب، سنت، ايدئولوژي، علم، چ سوم، قم، بوستان کتاب.
- جمشيدي، محمدحسين، 1387، مباني و روششناسي تبيين (با تأکيد بر انديشه سياسي)، تهران، دانشگاه امام صادق.
- دورکيم، اميل، 1359، تقسيم کار اجتماعي، ترجمة حسن حبيبي، بيجا، قلم.
- ـــــ ، 1368، قواعد روش جامعهشناسي، ترجمة عليمحمد کاردان، تهران، دانشگاه تهران.
- ـــــ ، 1378، خودکشي، ترجمة نادر سالارزاده اميري، تهران، دانشگاه علامه طباطبائي.
- ـــــ ، 1391 الف، جامعهشناسي و فلسفه، ترجمة فريدون سرمد، تهران، کندوکاو.
- ـــــ ، 1391 ب، درسهاي جامعهشناسي (فيزيک اخلاقيات و حقوق)، ترجمة سيدجمالالدين موسوي، تهران، نشر ني.
- ريتزر، جورج، 1374، نظريه جامعهشناسي در دوران معاصر، ترجمة محسن ثلاثي، تهران، انتشارات علمي.
- سليمي، علي و محمد داوري، 1380، جامعهشناسي کجروي (مجموعه مطالعات کجروي و کنترل اجتماعي)، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
- صدرالمتألهين، 1384، اسفار اربعه، سفر اول، ترجمة محمد خواجوي، چ سوم، تهران، مولي.
- طباطبائي، سيدمحمدحسين، 1386، ترجمة تفسير الميزان، ترجمة سيدمحمدباقر موسوي همداني، چ بيست و چهارم، قم، جامعه مدرسين.
- فرانکنا، ويليام کي، 1376، فلسفه اخلاق، ترجمة هادي صادقي، قم، مؤسسه فرهنگي طه.
- فروغي، محمدعلي، 1361، سير حکمت در اروپا، چ سوم، تهران، صفي عليشاه.
- کاپلستون، فردريک چارلز، 1388 الف، تاريخ فلسفه (از مِن دوبيران تا سارتر)، ترجمة عبدالحسين آذرنگ و سيدمحمود يوسف ثاني، چ چهارم، تهران، علمي و فرهنگي.
- ـــــ ، 1388 ب، تاريخ فلسفه (از هابز تا هيوم)، ترجمة امير جلالالدين اعلم، چ هفتم، تهران، علمي و فرهنگي.
- گولد، جوليوس و ويليام کولب، 1384، فرهنگ علوم اجتماعي، به کوشش محمدجواد زاهدي، چ دوم، تهران، مازيار.
- محمدپور، احمد، 1389، روش در روش: درباره ساخت معرفت در علوم انساني، چ دوم، تهران، جامعهشناسان.
- مکاينتاير، السدير، 1379، تاريخچه فلسفه اخلاق، ترجمة انشاءالله رحمتي، تهران، حکمت.
- ممتاز، فريده، 1380، «مفهوم کجرفتاري از ديدگاه دورکيم»، پژوهشنامه علوم انساني و مطالعات فرهنگي، ش 30، ص 75-85.
- موسوي بجنوردي، سيدمحمدکاظم، 1388، دائرةالمعارف بزرگ اسلامي، تهران، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامي.
- هيوم، ديويد، 1377، تحقيق در مبادي اخلاق، ترجمة رضا تقيان ورزنه، بيجا، گويا.
- وارنوک، مري، 1380، فلسفه اخلاق در قرن بيستم، ترجمة ابوالقاسم فنايي، قم، بوستان کتاب.
- وايت، راب و فيونا هينز، 1390، جرم و جرمشناسي، ترجمة علي سليمي، چ چهارم، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
- Bix, Brian, 2010, "John Austin", The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Spring 2010 Edition), Edward N. Zalta (ed.), URL =http://plato.stanford.edu/archives/spr2010/entries/austin-john/.
- Clarence R. Jeffery, 1956, The Structure of American Criminological Thinking, The Journal of Criminal Law, Criminology, and Police Science, v. 46, N. 5, p. 658-672, Published by: Northwestern University.
- Hart, H.L.A, 1994, Concept of Law, second edition, New York: Oxford Unuversity Press.
- Hume, D, 1888, A Treatise of Human Nature, Second Edition, 1978, ed. by: p.H Nidditch,oxford: oxford university press
- McLaughlin, Eugene & Muncie, John, 2001, The Sage Dictionary of Criminology, London, Thousand Oaks, New Delhi: Sage Publications.
- Morrison, W, 1995, Theoretical Criminology: from modernity to post-modernism, first edition, London, Sydney: Cavendish Publishing Limited.
Cite this article:
RIS
Mendeley
BibTeX
APA
MLA
HARVARD
VANCOUVER
Javidi, Mojtaba. (2026) A Methodological Approach to the Nature of Crime from Durkheim's Point of View. Ma`rifat-e Farhangi Ejtemai, 8(1), 115-134
Mojtaba Javidi."A Methodological Approach to the Nature of Crime from Durkheim's Point of View". Ma`rifat-e Farhangi Ejtemai, 8, 1, 2026, 115-134
Javidi, M.(2026) 'A Methodological Approach to the Nature of Crime from Durkheim's Point of View', Ma`rifat-e Farhangi Ejtemai, 8(1), pp. 115-134
