Pages:
23-43
Receive Date: 2025/04/06
Accept Date: 2025/04/06
Abstract:
During the recorded history of persuasion, various forms of persuasion have been developed that have been used in religious propagation. Although the existing methods are analysed and explained based on efficiency and effectiveness, it is also necessary to examine the ethicality of each method. Accordingly, using a research method based on data-based analysis, this paper aims to provide a model of ethical indicators to assess the methods of persuasion in religious issues. The introduction of the proposed model is based on the ethical pillars, principles and indicators of persuasion, so that in the transmitter's pillar, the principles of the intent of the benefactor and his integrity; in the message area, the principles of strength and transparency, and in the field of the recipient, the principles of respect for human dignity and considering the level of audience’s comprehension are addressed. For each of these principles, the related ethical indicators such as the cnsistency of word and behavior, fairness, imparting knowledge, source reliability, creating selection opportunities, and avoidance of degradation are extracted. Finally, by presenting the above model, five persuasive ways of reasoning, repetition, creating hope, creating fear, and creating need are evaluated ethically.
چکیده و کلیدواژه فارسی (Persian)
Title :طراحی الگوی شاخصهای اخلاقی در کاربست شیوههای اقناع در مسائل دینی
Abstract:
در طول تاریخ مدون اقناع، شیوه های متعدد اقناعی شکل گرفته که در تبلیغات دینی کاربرد داشته است. اگرچه شیوه های موجود بر اساس کارآمدی و اثربخشی تحلیل و تبیین شده، بررسی میزان اخلاقی بودن هر شیوه نیز ضروری است. این پژوهش با چنین مبنایی درصدد است با روش پژوهشی تحلیل داده بنیاد، الگوی شاخص های اخلاقی را جهت سنجش شیوه های اقناع در مسائل دینی ارائه نماید که معرفی الگوی مورد نظر، بر محور ارکان، اصول و شاخص های اخلاقی اقناع است؛ بدین گونه که در رکن فرستنده، اصول نیت خیر و صداقت وی، در ناحیهی پیام، اصول استحکام و شفافیت، و در حوزهی گیرنده، اصول توجه به کرامت انسانی و رعایت سطح فهم مخاطب قرار گرفته و برای هر کدام از اصول یادشده، شاخص های مرتبط اخلاقی نظیر هماهنگی گفتار و رفتار، انصاف، آگاهی بخشی، اعتبار منبع، ایجاد فرصت انتخاب و پرهیز از تخریب، استخراج شده است. در نهایت با ارائهی الگوی فوق، پنج شیوهی اقناعی استدلال، تکرار، امیدآفرینی، ایجاد ترس و ایجاد نیاز، مورد ارزیابی اخلاقی واقع شده اند.
References:
- نهجالبلاغه، 1379، ترجمه و شرح فیضالاسلام، تهران، فقیه.
- ابنابي الحديد، عبدالحميد، 1404ق، شرح نهجالبلاغه، قم، مكتبه آيةالله مرعشي نجفي.
- ابنشعبه حرانى، حسن، 1363، تحفالعقول عن آلالرسول، قم، جامعه مدرسين.
- ارنسون، اليوت، 1389، روانشناسی اجتماعي، ترجمة حسين شكركن، تهران، رشد.
- استَن، الكسيس، 1396، نظريهها و پژوهشهاي ارتباط جمعي، ترجمة نعيم بديعي، تهران، همشهري، محمدحسین الياسي، 1388، «مبانی نظری و عملی اقناع و مجابسازی»، مطالعات بسیج، ش 45، ص 41-71.
- فرام بستانى، فواد، 1375، فرهنگ ابجدي، تهران، اسلامي.
- آدمي، محمد، 1393، اصول حقوق ارتباطات در اسلام، تهران، دفتر مطالعات و برنامهريزي رسانهها.
- بوسَليكى، حسن، 1391، «اخلاق تبليغ دين در عصر حاضر؛ ارزشها و معضلها: بايستههاى اخلاقى تبليغ دين از منظر آيتالله جوادى آملى»، اسراء، ش 13، ص 171-201.
- پاشنك، نسترن و مسعود تارانتاش، 1393، «بررسی مدلی به منظور ارزیابی کیفیت اصول اخلاقی در ارتباطات اقناعی»، مطالعات رسانهاي، ش 26، ص 127-138.
- پراتکانیس، آنتونی و الیوت آرُنسون، 1379، عصر تبلیغات؛ استفاده و سوءاستفاده روزمره از اقناع، ترجمة محمدصادق عباسی، تهران، سروش.
- تميمىآمدى، عبدالواحد، 1410ق، غررالحكم و دررالكلم، قم، دارالكتاب الإسلامي.
- تهراني، مجتبي، 1385، اخلاق الهي، زير نظر علیاكبر رشاد، تهران، پژوهشگاه فرهنگ انديشه اسلامي.
- جاوث، گارث و ويكتوريا ادانل، 1396، تبليغات و اقناع، ترجمة حسين افخمي، تهران، همشهري.
- جوادی آملی، عبدالله، 1386-1389، تفسير موضوعي قرآن كريم، قم، اسراء.
- ـــــ ، 1388-1389، تسنيم، قم، اسراء.
- ـــــ ، 1388، نسيم انديشه: دفتر اول، قم، اسراء.
- جی استربرگ، كريستين، 1384، روشهای تحقيق كيفی در علوم اجتماعي، ترجمة احمد احمدپور و علی شماعي، يزد، دانشگاه يزد.
- حسنزاده، رضا، 1385، روشهای تحقيق در علوم رفتاري، تهران، ساوالان.
- حسيني خامنهاي، سيدعلي، 1371، نرمافزار حدیث ولایت «مجموعه رهنمودهای مقام معظم رهبری حضرت آیتالله خامنهای»، قم، مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی.
- حقيقي، رضا، 1386، فرهنگ و دیپلماسی، تهران، المهدی.
- حكيم آرا، محمدعلي، 1393، ارتباط متقاعدگرايانه در تبليغ، تهران، سمت.
- ـــــ ، 1390، ارتباطات متقاعدگرايانه و تبليغ، تهران، سمت.
- رهبر، محمدتقی، 1371، پژوهشي در تبلیغ، تهران، سازمان تبلیغات اسلامی.
- زمخشري، محمود، 1386، مقدمة الأدب، تهران، مؤسسة مطالعات اسلامی دانشگاه تهران.
- ساروخانی، باقر، 1383، «اقناع، غایت ارتباطات»، مجله نامه علوم اجتماعي، ش 2، ص 93-116.
- سليمي، مجيد و همكاران، 1387، «طراحی و ساخت مقیاس مجموع نمرات لیکرت با رویکرد پژوهشی در مدیریت»، دانش مدیریت، ش 80، ص 41-60.
- سورین، ورنر و جیمز تانکارد، 1390، نظریههاى ارتباطات، ترجمة علیرضا دهقان، تهران، دانشگاه تهران.
- صنايع، محمد، 1384، «درآمدی كوتاه بر ظرفيتها و شاخصههای توسعه فرهنگي»، انديشه انقلاب اسلامي، ش 13 و 14، ص 219-230.
- صوفی، بامداد و همكاران، 1386، «نگرشسنجی در مطالعات مديريت از طريق تدوين مقياس ليكرت»، مطالعات مديريت، ش 54، ص 87-106.
- طباطبائي، سيدمحمدحسین، 1417ق، المیزان فی تفسیرالقرآن، قم، جامعه مدرسين.
- عبدالله دراز، محمد، 1387، آيين اخلاق در قرآن، مشهد، آستان قدس رضوى.
- فليك، اووه، 1387، درآمدی بر تحقيق كيفي، ترجمة هادی جليلي، تهران، نشر ني.
- فيض كاشاني، ملامحسن، 1416ق، تفسير الصافي، تهران، صدر.
- كاوياني، محمد، 1387، روانشناسي تبليغات، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
- كليني، محمد، 14017ق، کافی، تهران، دارالكتب الإسلاميه.
- كيا، علياصغر و همكاران، 1394، «تحليل پروپاگانداي شبكه تلويزيوني صداي آمريكا در قبال جمهوري اسلامي ايران؛ مورد مطالعه برنامه پارازيت»، مطالعات قدرت نرم، ش 13، ص 127-155.
- مارشال، كاترين و راس من گرچن، 1377، روش تحقيق كيفي، ترجمة علی پارسايان و محمد اعرابي، تهران، دفتر پژوهشهای فرهنگي.
- متولي، كاظم، 1384، افکار عمومی و شیوههای اقناع، تهران، بهجت.
- مجلسي، محمدباقر، 1403ق، بحارالأنوار، بيروت، دار إحياء التراث العربي.
- محسنیانراد، مهدي، 1384، «بازار پيام و آينده ارتباطات ميان فرهنگي»، علوم اجتماعي، ش 31، ص 1-37.
- محمدپور، احمد، 1389، روش در روش؛ درباره ساخت معرفت در علوم انساني، تهران، جامعهشناسان.
- محمدیری شهري، محمد،1387، تبليغ بر پايه قرآن، حديث و تاريخ، قم، مؤسسة علمى فرهنگى دارالحديث.
- مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی، نرمافزار حدیث ولایت: «مجموعه رهنمودهای مقام معظم رهبری حضرت آیتالله خامنهای».
- مصباح، مجتبي، 1391، «نقش نیت در ارزش اخلاقی»، معرفت وحياني، دورة دوم، ش 2، ص 81-104.
- مصباحيزدي، محمدتقي، 1376، اخلاق در قرآن، قم، مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني.
- ـــــ ، 1384، راه و راهنماشناسى «معارف قرآن»، قم، مؤسسة آموزشی و پژوهشی امام خميني.
- مطهري، مرتضي، 1386، مجموعه آثار، تهران، صدرا.
- ـــــ ، 1387، مجموعه آثار، تهران، صدرا.
- معتمدنژاد، كاظم، 1387، «مبانی و اصول تبلیغات سیاسی»، رسانه، ش 75، ص 79-114.
- مکارمشیرازی، ناصر و همكاران، ۱۳۷۴، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه.
- مولانا، حميد، 1387، اطلاعات عالمگیر و ارتباطات جهانی، ترجمة محمدحسین برجیان، قم، مؤسسة آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
- مهدوىكنى، محمدرضا، 1384، نقطههاى آغاز در اخلاق عملى، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامى.
- مهريزي، مهدي، 1394، شاخصهای دينداري، تهران، علم.
- ميرسعيد قاضي، علي، 1375، «اقناع و تبليغ»، هنر هشتم، پيش شماره 2، ص 46-53.
- ويمر، راجر دی و جوزف آر.دومنيك، 1389، تحقيق در رسانههای جمعي، تهران، سروش.
- هاشمی شاهرودي، محمود و جمعى از مؤلفان، 1426ق، فقه اهلبيت، قم، مؤسسة دائرةالمعارف فقه اسلامى بر مذهب اهلبيت.
Cite this article:
RIS
Mendeley
BibTeX
APA
MLA
HARVARD
VANCOUVER
APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER
Hajipour, Hosein, Sadeghi, Hadi.(2025) Designing the Model of Ethical Indicators in the Application of Persuasion Techniques in Religious Issues. Ma`rifat-e Farhangi Ejtemai, 9(2), 23-43
APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER
Hosein Hajipour; Hadi Sadeghi."Designing the Model of Ethical Indicators in the Application of Persuasion Techniques in Religious Issues". Ma`rifat-e Farhangi Ejtemai, 9, 2, 2025, 23-43
APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER
Hajipour, H, Sadeghi, H.(2025) 'Designing the Model of Ethical Indicators in the Application of Persuasion Techniques in Religious Issues', Ma`rifat-e Farhangi Ejtemai, 9(2), pp. 23-43
APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER
Hajipour, H, Sadeghi, H. Designing the Model of Ethical Indicators in the Application of Persuasion Techniques in Religious Issues. Ma`rifat-e Farhangi Ejtemai, 2025; 9(2): 23-43