محيط زيست و بحران آن؛ رويكردي قرآني

سال دوم، شماره سوم، تابستان 1390، صفحه 63 ـ 84
Ma'rifat-i Farhangi Ejtemaii, Vol. 2. No. 3, Summer 2011

عيسي جهانگير*

چكيده

امروزه بايددل‌نگران طبيعت و زيستگاه انسان بود؛ هرچند فناوري‌هاي فريبنده، زشتي خفقان‌آوري را که فرهنگ تجدد جايگزين هماهنگي، زيبايي و آرامش طبيعت بکر کرده، زيبا جلوه نمايد؛ اين نوشتارتلاش مي‌كنداين موضوع را با نگرشي تطبيقي بين چشم‌انداز قرآني و ديدگاه برخي عالمان علوم جديد بررسي مي‌كند فناوري افسارگسيخته، فزوني جمعيت، فراواني فراورده‌‌هاي مصرفي، و نظام سرمايه‌داري مهد انسان را دچار اين بحران ساخته و چارة رهايي از آن در کنترل اين وضع است. از چشم‌انداز قرآني، اين معضل، معلول جهان‌بيني جديد و تغيير نگرش انسان نسبت به خود و طبيعت است؛ نگرشي که ريشه در بنيان‌هاي علم جديد و تفکر تجددگرايانه دارد و به فاصله گرفتن انسان از نگاه قدسي و معنوي به طبيعت، و چنگ انداختن تجاوزگرانه و خودخواهانه به آن انجاميده است.

كليد واژه‌ها: طبيعت، محيط زيست، رويكرد قرآني، فرهنگ تجدد.