بررسي مؤلفه‌هاي «هوش سازماني» حوزة علمية قم در مديريت بحران كرونا

سال سيزدهم، شماره چهارم، پياپي 52، پاييز 1401، ص 83ـ104

* ابوالفضل ماندگار قلندري/ دانشجوي دکتري قرآن و علوم (گرايش مديريت) جامعة المصطفي العالميه mandegar918@gmail.com   
محسن منطقي/ دانشيار گروه مديريت مؤسسة آموزشي پژوهشي امام خميني(ره)     manteghi@iki.ac.ir
محمدحسن زماني/ دانشيار گروه قرآن و حديث جامعة المصطفي العالميه     mohamadhasanzamanii@gmail.com
دريافت: 05/12/1400 ـ پذيرش: 28/02/1401

چکيده
شروع بحران‌ جهاني کرونا با ابعاد گوناگون و‌ نحوه مواجهه دولت‌‌ها و سازمان‌ها با اين پديده بحراني غافلگيرکننده، به ميداني براي آزمون کارآمدي سبک مديريت در اين بحران تبديل شد. عملکرد حوزة ‌علميه در شرايط ملتهب حاکم بر جامعه که از سوي جريان معارض با حاکميت اسلام و انقلاب، متهم به شروع و شيوع اين بيماري شده بود، مبتني بر شناخت صحنه جنگ ترکيبي و ادراکي پيچيده در مديريت بحران است. پژوهش حاضر با روش «پديدارشناسي توصيفي» به دنبال شناسايي تأثير مؤلفه‌هاي هوش‌ سازماني حوزة ‌علميه در مديريت بحران کروناست. براي اندازه‌گيري هوش‌ سازماني از الگوي «هفت‌بعدي» آلبرخت، و براي مديريت بحران الگوي چهارمرحله‌اي «بحران» مبنا قرار گرفته است. نتايج نشان مي‌دهد که رابطه معناداري بين هوش سازماني حوزه‌ علميه و مديريت بحران کرونا وجود دارد. علاوه بر اين، هوش‌ سازماني مطابق بررسي‌هاي حاصل از روش‌هاي آميخته، از مؤلفه‌هايي به ترتيب اولويتي ذيل برخوردار است: سرنوشت مشترک، جرئت و شهامت، بينش راهبردي، اتحاد و توافق، فشار عملکرد، کاربرد دانش، تمايل به تغيير. اضافه بر هفت مؤلفه رصد شده، «معنويت» نيز فرا‌مؤلفه مهم هوش‌ سازماني حوزة ‌علميه در مديريت بحران کرونا بوده است.

کليدواژه‏‌ها: هوش‌سازماني، بحران، مديريت بحران، حوزة ‌علمية قم.
 

سال انتشار: 
1401
شماره مجله: 
52
شماره صفحه: 
73