ظرفيت‌هاي اجتماعي فقه با تأكيد بر آراي امام خميني(قدس‌سره) و آيت‌الله خوئي

عدم نمايش در فروشگاه: 
نمايش در فروشگاه

سال دوازدهم، شماره چهارم، پياپي 48، پاييز 1400، ص 23ـ36

محمدباقر رباني / دكتري انديشه معاصر مسلمين جامعة المصطفي العالميه و مدير گروه فقه جامعه و فرهنگ مرکز فقهي ائمه اطهار (ع)    rabani418@yahoo.com
دريافت: 1400/2/2 ـ پذيرش: 1400/7/1

چکيده
فقه به‌عنوان يک دانش نقلي ـ وحياني، که متکفل رفتار مکلفان است، به بررسي هنجارهاي فردي و اجتماعي مي‌پردازد. اين دانش علاوه برکتاب وسنت، از عقل واجماع هم استفاده مي‌کند. با توجه به اينکه فقه شيعه، يک فقه فعال، پاسخگوي شرايط و زمينه‌هاي اجتماعي است و ازآنجاکه در اسلام احکام تابع موضوع مي‌باشد، با تغيير موضوع، بر اثر تغيير زمانه، احکام آن هم تغيير مي‌کند، از‌اين‌رو اين اصطلاح رايج هست که احکام تابع زمان ومکان است توان پاسخ‌گويي به نيازهاي متغير افراد و جوامع را دارد. در اين نوشتار، از روش توصيفي ـ تحليلي براي استنتاج و نتيجه‌گيري از پژوهش و با استفاده از روش کتابخانه‌اي، براي گردآوري مطالب به مطالعه ظرفيت‌هاي احکام اجتماعي فقه مي‌پردازد.
انقلاب اسلامي ايران و تحولات آن در دوران معاصر، که متأثر از فقه بوده، ضرورت است ظرفيت‌هاي احکام اجتماعي فقه مورد مطالعه و پژوهش قرار گيرد. در ميان آراء و نظرات فقها، نظرات فقهي و آراي امام خميني و آيت‌الله خوئي، به‌عنوان فقهاي تاثير‌گزار در جهان اسلام مورد مطالعه و توجه قرار گيرد. از‌اين‌رو اين نوشتار به بيان ظرفيت اجتماعي فقه در ترسيم نظام مديريتي جامعه، نظام معيشتي جامعه، جامعه‌پذيري فقهي و ايجاد تمدن نوين اسلامي مي‌پردازد.
کليدواژه‌ها: فقه، تمدن‌سازي، فقه اجتماعي، نظام مديريتي جامعه، رهبري.
 

سال انتشار: 
1400
شماره مجله: 
48
شماره صفحه: 
23