تحليل فرانظري «نظريۀ نمايشي اروينگ گافمن»

عدم نمايش در فروشگاه: 
نمايش در فروشگاه

سال دوازدهم، شماره اول، پياپي 45، زمستان 1399

* علي قوتي سفيدسنگي / دانشجوي دکتراي جامعه‌شناسي اقتصادي و توسعه دانشگاه فردوسي مشهد
Ghovatisefidsangi@gmail.com 
سيد‌جواد حسيني / دانشيار جامعه‌شناسي دانشگاه فرهنگيان مشهد
مژگان پيرک‌/ کارشناس ارشد جامعه‌شناسي دانشگاه اصفهان
حميد ميرعلائي امين‌/ کارشناس ارشد جامعه‌شناسي دانشگاه علامه طباطبايي تهران
دريافت: 20/07/1399 ـ پذيرش: 25/11/1399
چکيده
گافمن يكي از نظريه‌پردازان اجتماعي نيمۀ دوم قرن بيستم است كه مدت درازي به‌عنوان يك شخصيت حاشيه‌اي در نظريۀ جامعه‌شناسي به‌شمار مي‌آمد. با استفاده از ابزاري که فرانظريه در نقد و بررسي نظريات در اختيار پژوهشگر مي‌گذارد، به‌سراغ نطريۀ نمايشي گافمن حرکت کرده‌ايم. گافمن در عرصۀ نظريۀ جامعه‌شناسي موقعيت ويژه‌اي دارد. از سويي وي را جامعه‌شناسي فاقد نظريه‌اي كلي، تك‌رو، خارج از جريان اصلي تفكر نظري و مبدع اصطلاحات خودساخته و غريب مي‌دانند و از سوي ديگر، پيوندهاي انديشۀ وي با دوركيم، زيمل، مكتب كنش متقابل نمادي و اتنومتدولوژي و تلاش وي براي بنياد نهادن جامعه‌شناسي زندگي روزمره، او را به نظريه‌پردازي با موقعيت ويژه تبديل مي‌كند. وي براي خلق ديدگاه نظري‌اش، از منابع فکري بسياري استفاده کرد. هدف اصلي اين مقاله ارائۀ بينشي روشن از نظريۀ اجتماعي گافمن (نظريۀ نمايشي / (Theaterical performance با نگاهي بازانديشانه و فرانظري است. نتايج اين پژوهش نشان مي‌دهد که نظريۀ نمايشي گافمن از انسجام نظري خوبي برخوردار است.
کليد‌واژه‌ها: نطريۀ نمايشي، فرانظريه، گافمن، نظريه.
 


 

سال انتشار: 
1399
شماره مجله: 
45
شماره صفحه: 
59