بررسي عوامل تعيين كنندة سن ازدواج در بين زنان 15-35 ساله متأهل شهر مروست

سال هشتم، شماره سوم، پياپي 31، تابستان 1396

راحله زارع مهرجردي / عضو هيئت علمي گروه علوم اجتماعي دانشگاه پيام نور، ايران        pnu.zaremehrjardi@yahoo.com

قربان حسيني / کارشناس ارشد جمعيت شناسي و کارشناس پژوهشي  مؤسسه مطالعات و مديريت جامع و تخصصي جمعيت کشور

دريافت: 04/02/1396 ـ پذيرش: 08/07/1396                                               ghorban.hosseni@gmail.com

 

چكيده

ازدواج، اساس خانواده و از عوامل مؤثر در افزايش جمعيت و تغييرات ساخت  سني است. اين تحقيق، با روش پيمايشي و تحليلي، و با هدف بررسي عوامل تعيين کنندة سن ازدواج زنان شهر مروست تدوين يافته است. يافته ها نشان  مي دهد سن ازدواج 84 درصد پاسخگويان زير 25 سال مي باشد. همچنين، 82 درصد آنان خانه دار و 6/62 درصد تحصيلات ديپلم  و  کمتر دارند. حداکثر سن مناسب ازدواج، از نظر 3/93 درصد پاسخگويان 29-20 سال مي باشد. بين تحصيلات و درآمد زنان و مردان، سن ازدواج شوهران، حداکثر سن مناسب ازدواج دختر، برخورداري از وسايل رفاهي و شهرنشيني، با سن ازدواج زنان، همبستگي مثبت معنادار وجود دارد. رابطۀ بين نگرش نسبت به ازدواج و سن ازدواج زنان، معنادار معکوس بود. زنان با خاستگاه شهري، شاغل، داراي ازدواج هاي غيرخويشاوندي و كساني که به  تنهايي تصميم گيرنده ازدواج شان بودند، سن ازدواج بالاتري دارند. زناني که مهم ترين شيوه کسب استقلال را، ازدواج و مهم ترين معيار انتخاب همسرشان را، داشتن اخلاق خوب و اصالت خانوادگي مي دانستند، داراي پايين ترين سن ازدواج بودند. رابطۀ متغير نگرش زنان نسبت به برابري جنسيتي، با سن ازدواج آنان معنا دار نبود.

کليدواژه ها: تعيين کننده هاي سن ازدواج، زنان جوان همسردار، مروست.