رويكرد اسلام و فمينيسم به جمعيت و باروري

سال هشتم، شماره دوم، پياپي 30، بهار 1396

اسماعيل چراغي  كوتياني / دکتراي جامعه شناسي فرهنگي                                                                                   

دريافت: 29/08/1395 ـ پذيرش: 17/01/1396                                                     Esmaeel.cheraghi@gmail.com

 

چکيده

نوسازي با تغييرات عميق در ساحت هاي گوناگون زندگي همراه بوده است. يکي از پيامدهاي اين تغييرات، تحولات جمعيتي بود که در برهه اي از زمان، افزايش و در مقطعي ديگر، کاهش آن جوامع را با چالشي جدي مواجه نمود. نوسازي از طريق سازوکارهاي متنوعي بر کاهش باروري تأثير گذاشته است. يکي از آنها، اشاعه انديشه هاي فمينيستي است. در اين نوشتار با استفاده از روش اسنادي و کتابخانه اي، به مطالعه نظريه هاي فمينيستي و نظرية اسلامي در خصوص دلالت هاي جمعيت شناختي پرداخته ايم. يافته ها حاكي از آن است که نظريه فمينيستي، با اشاعه انديشه هايي چون فردگرايي، نگرش منفي به ازدواج، توليدمثل و نقش مادري و تجويز سقط جنين، آزادي  کامل جنسي و تحقير کار خانگي و نيز از طريق تشويق زنان به بازانديشي و بازتعريف هويت زنانه، بر تحولات جمعيتي تأثير گذاشته است. اما اسلام با ارائه رويکردي مثبت به ازدواج، زادآوري و نقش هاي جنسيتي و مبارزه با سقط جنين، از منظري مثبت انديشانه به مسئله افزايش جمعيت نگريسته است.

کليدواژه ها: اسلام، فمينيسم، نظريه فمينيستي، دلالت، جمعيت، باروري.