«افق مهدوي» و تكوين چشم‫انداز «تمدن زمينه‫ساز» در آينده ايران اسلامي

ضميمهاندازه
7.pdf285.16 کيلو بايت

سال هشتم، شماره اول، پياپي 29، زمستان 1395

ابوذر مظاهري مقدم/ استاديار گروه تاريخ انديشه معاصر مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني ره mashrooteh@qabas.net

دريافت: 1/11/1394 ـ پذيرش: 10/3/1395

 

چكيده

امروزه بازطرح موضوع «تمدن اسلامي» در گفتمان و ادبيات انقلاب اسلامي ايران بر چه واقعيت تاريخي و عيني استوار است؟، به دغدغه علمي تبديل شده است. اين پژوهش، مي کوشد بخشي از اين مسئله را با رويکرد آينده پژوهي و مبتني بر روش «افق شناسي تاريخي» ايران اسلامي پاسخ دهد. در تاريخ هر ملتي، شناسايي افق ها، راه گشاي بررسي و ترسيم آينده آن ملت خواهد بود. ملت ايران با ترسيم افق مهدوي، خود را در مسير تکامل تاريخي قرار مي‫دهد که به تمدني زمينه ساز ظهور مي انجامد. ايران اسلامي در کشاکش نگاه فعال و منفعل پديده ظهور، نگاه فعال را برگزيد و اين نگاه، رشد تاريخي ملت ايران را تا تحقق انقلاب اسلامي به همراه داشت. انقلاب اسلامي نيز با تداوم و خودآگاهي بخشي به اين افق گزيني تاريخي، توانست با ترسيم آينده مطلوب خود، يعني تکامل پيوسته و زمينه ساز ظهور به آينده  محتمل آن با عنوان تمدن زمينه ساز دست يابد.

کليدواژه ها: ايران اسلامي، افق شناسي تاريخي، افق مهدوي، آينده مطلوب، آينده محتمل، تمدن زمينه ساز.