تأثير اقتصاد وابسته به نفت در تعادل زدايي ميان سطحي فرهنگ انقلاب و تضعيف همدلي پايدار

ضميمهاندازه
5.pdf354.02 کيلو بايت

سال هشتم، شماره اول، پياپي 29، زمستان 1395

عليرضا محدث/ دانشجوي دکتري فلسفة علوم اجتماعي دانشگاه باقرالعلوم عليه السلام mohaddesalireza@gmail.com

نعمت الله كرم اللهي/ استاديار گروه علوم اجتماعي دانشگاه باقرالعلوم عليه السلام n.karamollahi@gmail.com

دريافت: 2/12/1394 ـ پذيرش: 28/5/1395

 

چكيده

انقلاب اسلامي ايران ريشه در سطح بنيادين فرهنگ ديني دارد. به همين دليل بايد کانون مولد همدلي پايدار را در ظرفيت هاي نهفته در مباني فرهنگي آن جست وجو کرد. دستيابي به اين  هدف، بدون شناخت عوامل مخل فرهنگ انقلاب در توليد همدلي پايدار و رفع آن امکان پذير نيست. اين نوشتار، با  روش تحليلي برخي از اين عوامل را از زاويه اقتصاد وابسته به نفت بررسي کرده است. يافته هاي تحقيق نشان مي دهد كه اقتصاد وابسته به نفت، از عوامل مهم عدم توازن توسعه اقتصادي و عدالت اجتماعي است كه خود زمينه ساز سرايت احساس «بي عدالتي اجتماعي» به «بي عدالتي خداوند» و «پيدايش سوء ظن شبه سازمان يافته»، عامل تعميم «فضل تکنيکي» به «فضل فرهنگي»، مانع «گفتمان سازي علوم انساني - اسلامي» و «توليد همدلي پايدار» است. راهکار اساسيِ کاهش اين آثار، راهبردِ اقتصاد مولد، مقاومتي و متکي به سطح بنيادين فرهنگ اسلامي و حرکت در راستاي ايجاد توازن ميان توسعه اقتصادي و عدالت اجتماعي و ايجاد سازواري ميان سطوح نمودين و بنيادين فرهنگ بومي براي تحقق همدلي پايدار است.

کليدواژه ها: اقتصاد نفتي، فرهنگ، سطوح بنيادين و نمودين فرهنگ، فرهنگ انقلاب اسلامي، همدلي پايدار.