ولي فقيه مشروطه؛ آخوند خراساني (اعمال ولايت فقيه و اعتقاد به حق ويژه حكومت براي فقها)

سال هفتم، شماره چهارم، پياپي 28، پاييز 1395

علي احمدي خواه / استاديار گروه تاريخ معاصر مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني ره ahmadikahah@chmail.ir

دريافت: 24/6/1394 ـ پذيرش: 20/12/1394

چكيده

علي رغم اعتقاد آيت الله آخوند خراساني به «ولايت فقيه»، برخي سعي مي کنند ايشان را ضدولايت فقيه معرفي كنند. با اندك تأمل در آثار، و سخنان صريح ايشان،  مي توان به پايبندي ايشان به اين اصل اذعان كرد. اين جريان جديد تحريف تاريخ است؛ زيرا مرحوم آخوند، هم به طور نظري و هم عملي معتقد به ولايت فقيه بود، آن هم درست مثل امام خميني ره، نه مقابل و مخالف ايشان.  امام خميني از جايگاه ولايت فقيه، رهبري خلع محمدرضاشاه، تکفير سلمان رشدي، تهديد بني صدر به عزل، حکم ارتداد گروهک موسوم به ملي مذهبي و امثال اين مسائل را و مرحوم آخوند خراساني نيز خلعِ محمدعلي شاه، تهديد سلطان عثماني، هشدار به شيخ الاسلام عثماني، اخراج تقي زاده از مجلس شوراي ملي و تکفير او و همة روشنفکران سکولار را در كارنامه خود دارد. هدف اين تحقيق، بازگويي اعتقاد عملي و نظري آخوند خراساني به «ولايت فقيه»، با روش توصيفي و اسنادي است. ايشان ولايت را در عصر غيبت معصوم، «حق ويژة فقيهان» مي دانند.

کليدواژه ها: آخوند خراساني، نيابت عامه، ولايت فقيه، نهضت مشروطه، سلطنت اسلاميه، محمدعلي شاه، تقي زاده، سلطان عثماني.