بررسي نقش فرهنگ و زبان در ارتباط ميان فرهنگي

سال هفتم، شماره چهارم، پياپي 28، پاييز 1395

حسن يوسف زاده اربط / عضو هيئت علمي پژوهشگاه بين المللي جامعةالمصطفي usefzadeh.h@gmail.com

دريافت: 15/2/1395 ـ پذيرش: 13/7/1395

چكيده

ارتباط ميان فرهنگي،  مشحون از مسائلي است که پاسخ متناسب به آنها، افراد را در مديريت ارتباطات موفق در فضاي چندفرهنگي ياري مي کند. يکي از مهم ترين پرسش ها، به نقش فرهنگ و زبان در ارتباطات ميان فرهنگي مربوط مي شود؛ به اين  معني  که ويژگي هاي فرهنگي، از جمله زبان، چه نقشي در ارتباطات ميان فرهنگي ايفا مي کنند؟ آيا افراد قادرند از ويژگي هاي فرهنگي جامعه خود فاصله بگيرند؟ آيا صرف تسلط به زبان مخاطب، براي برقراري ارتباطات ميان فرهنگيِ موفق کافي است؟ اين پژوهش تلاش دارد با بهره گيري از روش اسنادي و تحقيقات انجام  شده در اين زمينه، پاسخ مناسبي براي سؤال پيدا کرده، و به ديدگاه اسلام در اين خصوص اشاره کند. يافته هاي پژوهش حاكي از آن است كه نمي توان افراد را تماماً به ويژگي هاي ساختاري و فرهنگي جامعه تقليل داد. ويژگي هاي فردي، نقشي تعيين کننده در کاميابي يا شکست ارتباطات ميان فرهنگي دارند. شناخت فرهنگ خود و فرهنگ مخاطب، تسلط به ظرافت هاي زباني و نيز ويژگي هاي فردي، سه مؤلفه تعيين کننده در ارتباطات ميان فرهنگي هستند.

کليدواژه ها: فرهنگ، زبان، ارتباطات ميان فرهنگي، هوش فرهنگي، توانش فرهنگي.