بررسي رابطه هنر و دين از منظر سيدحسين نصر و سيدمرتضي آويني

سال هفتم، شماره دوم، پياپي 26، بهار 1395

رفيع الدين اسماعيلي / دانش آموخته سطح 3 حوزه علميه قم و عضو گروه فرهنگ و ارتباطات دانشگاه جامع امام حسين عليه السلام

                                                                                                                        Rafi.esmaeili@Yahoo.com

دريافت: 20/6/1394 ـ پذيرش: 6/11/1394

چكيده

دين و هنر از آغاز تاريخ همراه و هم عنان هم بوده اند. هنر را با محتواي فرامادي و هويت آسماني آن، نمي توان جداي از دين فرض نمود. به همين دليل، رابطه ميان آن دو همواره چالش برانگيز بوده است. انديشمندان و متفکران مسلمان، تلاش زيادي براي بررسي ارتباط ميان اين دو انجام داده اند. هدف از اين مقاله بررسي و مقايسه رابطه دين و هنر از منظر سيدحسين نصر و شهيد آويني مي باشد. اين مقاله تلاش دارد با بررسي مباني اين دو انديشمند، ديدگاه هاي آنان را در اين موضوع بيان كند. سيدحسين نصر، با توجه به تعريفي که از سنت و حکمت خالده دارد، تلاش کرده است منشأ هنر اسلامي را مطابق با تعريف سنت، ريشه در آموزه هاي وحياني بداند. بر همين اساس، به هنر قدسي اعتقاد دارد که درون هنر سنتي است. شهيد آويني نيز با تأثيرپذيري از فرديد و هايدگر، مکتب انتقادي فرانکفورت و به طور جدي تر نگاه حکمي و عرفاني امام خميني ره، رويکرد جديدي را در عرصه هنر در ايران پايه ريزي مي کند.

کليدواژه ها: هنر، دين، حسين نصر، مرتضي آويني، هنر ديني.