بازنمايي «ارتباط فرشته و انسان» در سريال هاي ماورايي (مطالعة موردي: تحليل روايت سريـال ملكوت)

سال ششم، شماره اول، پياپي 21، زمستان 1393

مصطفي همداني / دانش آموختة حوزة علمية قم و کارشناس ارشد علوم ارتباطات دانشکدة صدا و سيماي قم   ma13577ma@gmail.com

دريافت: 06/07/1393- پذيرش: 23/11/1393

چكيده

تجسم نمايشي پديده هاي ماورايي به همان اندازه که اهميت فرهنگي – تربيتي دارد، همواره داراي چالش هاي نظري و بياني (فني) خاص است. در اين پژوهش به اميد تقويتِ بخشي از مباني اسلامي ژانر نوپديد «سينماي ماورا» در ايران که علي رغم طلوع درخشنده اي که در دهة هشتاد داشت متأسفانه اکنون در رکود به سر مي برد، به بررسي موردي بازنمايي «ارتباط فرشته با انسان» در سريال «ملکوت» پرداخته ايم. بدين منظور نخست مباني نظري «ارتباط فرشته با انسان» را بنابر فرهنگ اسلامي ارائه، سپس ارتباط فرشته با انسان را در سريال مذکور به گونه  روايي تحليل كرده ايم. نقد بازنمايي ارتباط انسان با فرشته در سريال يادشده و ارائة الگويي اسلامي از الزامات روايي اين مقوله به منزلة بن ماية اساسي نمايش اين مقولة ماورايي در درام هاي تصويري، از دستاوردهاي اين پژوهش است.

كليدواژه ها: فرشته، سريال ملكوت، ارتباط انسان و فرشته، تحليل روايت.