اثر پديدة سالمندي بر رشد اقتصادي

، سال چهارم، شماره اول، زمستان 1391، ص 121 ـ 132

Ma'rifat-i Farhangi Ejtemaii, Vol.4, No.1, Winter 2012-13

حسين راغفر* / مير‌‌حسين موسوي** / زهرا کاشانيان***

چکيده

رشد اقتصادي مهم‌ترين پارامتر براي تعيين پيشرفت و ميزان توسعه‌يافتگي هرکشور است. در همة مدلهاي رشد اقتصادي نيروي انساني به‌مثابة يک پارامتر مهم بيان شده است؛ از‌اين‌رو، متغيرهاي جمعيتي نقشي مهم در رشد اقتصادي کشورها دارند. در کشور ايران طي چند دهة اخير، متغير‏هاي جمعيتي دستخوش نوسانات شديدي شده است، بيش‌زايي دهة شصت، کاهش چشمگير نرخ باروري دهة هفتاد و ادامه و تشديد آن در دهة هشتاد سبب تغيير ساختار سني کشور شده است. در اين پژوهش مي‌كوشيم اثر اين تغييرات را بر رشد اقتصادي بررسي كنيم. براي بررسي اين موضوع، توليد ملي تابعي از سرمايه و نيروي کار در نظر گرفته شده است و بر مبناي تابع توليد کاب ـ داگلاس و روش حداقل مربعات معمولي (OLS) مدل برآورد مي‌شود. نتايج نشاندهندة اثر مثبت سرمايه و نيروي کار فعال و اثر منفي نيروي کار بازنشسته بر رشد اقتصادي است، اگر رشد سالمندي يك درصد افزايش يابد، با توجه به ثبات ديگر شرايط، به‌طور متوسط رشد اقتصادي 1./ درصد کاهش مي‏يابد.

کليد‌واژه‌ها: رشد اقتصادي، جمعيت، ساختار سني، حداقل مربعات معمولي(OLS).