بررسي ميزان رازآلودگي مفهوم مرگ در شهر تهران

، سال سوم، شماره چهار، پاييز 1391، ص 109 ـ 126

Ma'rifat-i Farhangi Ejtemaii, Vol. 3. No.4, Fall 2012

عبدالحسين كلانتري* / رضا تسليمي طهراني**

چكيده

نوشتار حاضر، در پي آن است كه با تحليل و تبيين ميزان رازآلودگي مفهوم مرگ در شهر تهران، شاخص‌هاي اجتماعي مرتبط با آن را بررسي كند. براي اين منظور، پس از مطالعه‌اي مختصر دربارة نظريات موجود، نظرية تمدن نوربرت الياس را مبناي نظري اين پژوهش قرار داديم. سپس با توجه به تحليل نظري و با استفاده از گزارش‌ها و آمار موجود، ميزان غرابت مفهوم مرگ در شهر تهران و شاخص‌هاي مختلف اجتماعي آن تحليل و تبيين شده‌اند. براين‌اساس، به نظر مي‌رسد، ميزان چشمگيري از رازآلودگي و غرابت مفهوم مرگ در شهر تهران مشاهده‌شدني است؛ هرچند اين موضوع در مقايسه با وضعيت جوامع غربي، عموميت و گسترش بسيار كمتري دارد. در همين‌باره، نوشتة پيش‌رو پيشنهادهايي براي كاهش رازآلودگي مزبور ارائه مي‌دهد؛ از جملة اين موارد تأكيد بر تقويت معاني ديني و جمعي، تقويت مراسم جمعي تشييع، تدفين و ترحيم و نيز توسعة فرهنگ همدلي و همجوشي با سال‌خوردگان و محتضران است.

كليدواژه‌ها: رازآلودگي مرگ، تنهايي محتضران، خانه‌هاي سالمندان، مراسم تشييع، تدفين و ترحيم درگذشتگان، گورستان‌هاي شهري.