سبك زندگي به‌عنوان شاخصي براي ارزيابي سطح ايمان

سال سوم، شماره سوم، تابستان 1391، صفحه 49 ـ‌ 62

Ma'rifat-i Farhangi Ejtemaii, Vol. 3. No.3, Summer 2012

احمدحسين شريفي*

چكيده

«سبك زندگي» از اصطلاحات نسبتاً جديد علمي است كه با رويكردهاي گوناگوني تعريف شده است. به‌نظر مي‌رسد، بهترين و جامع‌ترين آنها، رويكرد دين‌شناسانه است. بر اساس اين رويكرد سبك زندگي، مجموعه‌‌اي از رفتارهاي سازمان‌يافته است كه متأثر از باورها و ارزش‌هاي پذيرفته‌شده، و همچنين متناسب با اميال و خواسته‌هاي فردي و شرايط اجتماعي، وجهة‌ غالب رفتاري يك فرد يا گروهي از افراد شده‌اند. سبك زندگي جنبة بيانگرانه و نمادين دارد. نمود خارجي هويت باطني و ابعاد ناپيداي هويت فردي و جمعي است. بر اين اساس، مي‌توان از سبك زندگي به‌عنوان شاخصي براي سنجش كيفيت ايمان افراد و جوامع استفاده كرد. اين حقيقت در آيات و روايات فراواني مورد تأكيد قرار گرفته است. ناهماهنگي ميان ايمان و سبك زندگي افراد و يا تفاوت سبك‌هاي زندگي علي‌رغم وحدت باورها و ارزش‌ها، علل و عوامل مختلفي دارد: ذومراتب بودن ايمان، تنوع غرايز و اميال و تأثيرگذاري آنها در گزينش‌هاي افراد، تأثيرپذيري سبك زندگي از شرايط اقليمي و اجتماعي و يا فقدان نهادهاي اجتماعي متناسب با باورها و ارزش‌ها، بخشي از اين عوامل‌اند.

كليدواژه‌ها: سبك زندگي، دينداري، ايمان، سطح ايمان، شاخص دينداري.