<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle>معرفت فرهنگی اجتماعی</JournalTitle>
                <Issn>2008-8582</Issn>
                <Volume>17</Volume>
                <Issue>2</Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2026</Year>
                    <Month>05</Month>
                    <Day>05</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>تعاریف روش شناسی در علوم انسانی اسلامی و پرسش های مرتبط</VernacularTitle>
            <FirstPage></FirstPage>
            <LastPage></LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">5002338</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi">10.22034/marefatefarhangi.2026.5002338</ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                        <Author>
            <FirstName>غلامرضا</FirstName>
            <LastName>پرهیزکار</LastName>
            <Affiliation>استادیار</Affiliation>
            <Identifier Source="ORCID">0000-0002-9269-1966</Identifier>
        </Author>
                    </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2026</Year>
                    <Month>01</Month>
                    <Day>05</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">یکی از معضلات اصطلاح روش‌شناسی تنوع برداشت از آن و نامصرح بودن مقصود از آن است. این مشکل در علوم انسانی و به تبع آن در علوم انسانی‌اسلامی قابل مشاهده است و از جمله تبعات آن، عدم مفاهمه درست علمی است. این تحقیق با هدف توسعه ادبیات روش‌شناسی در علوم انسانی‌اسلامی، به دنبال شناسایی تعاریف گوناگون و بعضا نامصرح از روش‌شناسی در کتب و مقالات مرتبط و همچنین بررسی لوازم این تعاریف؛ بویژه بررسی پرسش‌های روشناسانه‌ای است که متناسب با هر تعریف مطرح شده یا قابلیت طرح دارد. برای این کار از روش تحلیل محتوای کیفی استفاده شد و ده تعریف از قبل شناسایی‌شده برای روش‌شناسی در علوم انسانی، به عنوان مقولاتی برای دسته‌بندی و شناسایی تعاریف در علوم انسانی‌اسلامی در نظر گرفته شد. نتایج تحقیق، شناسایی هفت تعریف از روش‌شناسی در این حوزه از علوم است که عبارتند از: روش‌شناسی علم، روش‌شناسی معرفت، روش‌شناسی نظریه، روش‌شناسی متفکر، روش‌شناسی رویکردهای عام، روش‌شناسی فرایند تحقیق و روش‌شناسی روش‌های کاربردی. افزون بر آن به تناسب هر تعریف، پرسش‌های روش‌شناسانه مرتبط با هر کدام شناسایی و مطرح گردید.</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">علوم انسانی</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">علوم انسانی‌اسلامی</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">پارادایم</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">فلسفه علم</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">نظریه</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">روش</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">روش‌شناسی</Param>
            </Object>
                        </ObjectList>
                    </Article>
    </ArticleSet>
