مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت فرهنگی اجتماعی 2008-8582 2 1 2011 03 13 جستاری در تبیین نبوت از منظر فارابی 77 102 50 FA سیدهاشم هاشمی دانشجوی دکتری - علوم سیاسی دانشگاه تهران - سطح 4 حوزه علمیه قم 0000-0002-0925-3659 Journal Article 2011 07 13 The question raised in the present research is: what concepts does Farabi use in his exposition of the idea of prophethood? Not all disciplines can give an explanation for the relationship between the terrestrial world and celestial world and explain how they are related with one another. The intellectual faculty is unable to understand it. Revelation and prophethood, being the only source of relation between the earth and heaven, are regarded as theological subjects. Farabi uses a philosophical and intellectual approach for expounding it. He explains prophethood by relying on Aristotelian psychology and considering two faculties of the soul, i.e. reason and fancy. Simple and valuable ideas about this kind of relation are detected in Farabi's philosophy. In this regard, he has tried to resolve the problem about the relationship between the philosopher and prophet. According to him, soul has a single inseparable reality; it has hierarchical degrees and faculties which put the body in motion. Therefore, reason and fancy have one single system called "soul". This means that the philosopher and prophet are one person with two particular characteristics. The research’s main finding is the scrutiny of Farabi's answer to the question about the kind of relation that exists between the soul and the celestial world (Holy Spirit). سؤال این پژوهش این است که فارابی در تبیین نبوت از چه مفاهیمی بهره گرفته است؟ چگونه ارتباط ملک و ملکوت، و پاسخ به چگونگی این ارتباط از هر علمی برنمی آید. ساحت عقل از درک آن عاجز است. وحی و نبوت، که یگانه منبع ارتباط زمین و آسمان است، از سنخ مباحث کلامی است. رویکرد فارابی در پردازش آن فلسفی و عقلی است. وی با تکیه بر علم النفس ارسطویی و با توجه به دو قوه از قوای نفس، یعنی عقل و خیال، به تبیین نبوت پرداخته است. در فلسفه فارابی، مفاهیم ساده و ارزشمندی در چگونگی این ارتباط مطرح شده است. وی در این زمینه، به حلّ معضلاتی پرداخته که از جملة آن، نسبت میان نبی و فیلسوف است. از نظر فارابی نفس دارای حقیقت واحد است، نمی توان قایل به تجزیه آن شد، بلکه دارای مراتب و قوایی که محرک جسم اند. بنابراین، عقل و خیال دارای محمل یگانه ای به نام «نفس» است. این یعنی نبی و فیلسوف شخص واحدی اند با دو وی‍ژگی خاص. مهم ترین دستاورد این پژوهش، تبیین و تشریح پاسخ فارابی به چگونگی ارتباط نفس با ملکوت (روح القدس) است. https://marefatefarhangi.nashriyat.ir/sites/marefatefarhangi.nashriyat.ir/files/article-files/4_13.pdf