@article { author = {Suzanchi, Hosein}, title = {همجنس‌گرایی: اختلال یا امر طبیعی}, journal = {معرفت فرهنگی اجتماعی 46، بهار 1400}, volume = {12}, number = {2}, pages = {59-74}, year = {2021}, publisher = {Imam Khomeini Educational and Research Institute}, issn = {2008-8582}, eissn = {2980-8308}, doi = {}, abstract = {In most human societies, having sex with a homosexual was a sign of deviation and disorder in one's personality and was considered one of the greatest sins under the titles of "sodomy" and "lesbianism" for centuries. But today, under the name of "homosexuality", it is moving towards normalization and is sometimes even considered as one of the rubrics of human rights. Emphasizing the subtle semantic differences between sexual behavior, sexual orientation, and sexual identity, the present paper seeks to gather evidence in a historical study to determine what changes occurred in the face of sexuality and related approaches to it, how the public sphere of modern societies shifted from considering homosexuality a sin to considering it a disease, and finally to considering it a normal and legalized and how well documented and scientific these developments were. Most of the psychological works prevalent in Iran represent the current that introduces homosexuality as a natural thing; however, citing the criticisms that have been directed at the naturalization of homosexuality in the last two decades but have not received enough attention, and also investigating homosexuality from an anthropological perspective, the present paper seeks to examine which approach is more justified: considering homosexuality as a natural condition or regarding it as a disorder and disease and failure that if left untreated will cause more damage? }, keywords = {homosexuality, gender, sex, sexual behavior, Psychology, }, title_fa = {همجنس‌گرایی: اختلال یا امر طبیعی}, abstract_fa ={انجام رفتارهای جنسی با همجنس قرن ها در اغلب جوامع بشری علامت یک انحراف و اختلال در شخصیت فرد محسوب می شد و با عناوین «لواط» و «مساحقه» در زمره‌ی یکی از بزرگ ترین گناهان قرار می گرفت؛ اما امروزه تحت عنوان «همجنس گرایی» به سمت عادی شدن پیش می رود و حتی گاه در زمره‌ی یکی از سرفصل های حقوق بشر مطرح می گردد. مقاله‌ی حاضر ضمن تأکید بر تفاوت های معناشناختیِ ظریفی که بین رفتار، گرایش و هویت جنسی برقرار است، می کوشد با گردآوری شواهد لازم در یک بررسی تاریخی معلوم سازد که چه تطوراتی در مواجهه با مسائل جنسی و فهم این مسائل رخ داد که فضای عمومی جوامع مدرن از گناه شمردن رفتار جنسی با همجنس، به بیماری قلمداد کردن همجنس گرایی، سپس عادی و طبیعی دانستن آن و قانونی کردن ازدواج همجنس گرایان کشیده شد؛ و این تطورات چه اندازه مستند به بحث های علمی بود. در اغلب آثار روان شناسی ای که در ایران رواج دارد، عمدتاً جریانی که همجنس گرایی را امری طبیعی معرفی می کند، بازنمایی شده است؛ اما مقاله‌ی حاضر با استناد به نقدهایی که در دو دهه‌ی اخیر بر طبیعی دانستن همجنس گرایی مطرح شده و کمتر مورد توجه قرار گرفته اند، و نیز با درنگی در باب هویت همجنس گرایانه و تحلیل پدیده‌ی همجنس گرایی از منظر انسان شناختی، درصدد بررسی این مسئله است که آیا مواجهه با این پدیده به عنوان یک وضع طبیعی موجه تر است یا به عنوان یک اختلال و بیماری و نارسایی ای که عدم درمان آن آسیب های بیشتری در پی خواهد داشت؟}, keywords_fa = {جنسیت ,جنس ,روان‌شناسی ,رفتار جنسی ,همجنس‌گرایی ,}, url = {https://marefatefarhangi.nashriyat.ir/node/455}, eprint = {https://marefatefarhangi.nashriyat.ir/sites/marefatefarhangi.nashriyat.ir/files/article-files/4_34.pdf} }