مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت فرهنگی اجتماعی 2008-8582 10 3 2019 11 03 نسبت اراده و دانش در نظریه‌ی اجتماعی پیتر برگر 79 97 384 FA محمدرضا مالکی بروجنی باقرالعلوم ع عبدالحسین کلانتری دانشیار - جامعه شناسی دانشگاه تهران Journal Article 2019 04 07 The historical question about the relation between will and knowledge is whether will and ultimately action is subject to knowledge or science or is it the will that organizes knowledge? Continuing this question, in organizing a social theory in general, and Peter Berger and Thomas Lockman's theory of social reality in particular, to what extent does the will play a role in the formation of knowledge? The dual creation of the will to knowledge perception and the will to the creation of knowledge help us by analyzing and outlining the basic concepts of Berger's social theory to show how is the relation of will and knowledge in each of the concepts of this theory. In some concepts, neither the will to perception nor the will to knowledge is related. Like face-to-face position. In some concepts, there is both the will to create knowledge and the will to perceive knowledge, such as typification. In some concepts, at first there is the will to create knowledge, but eventually, the will becomes to the perception of knowledge; like tradition and institutionalization. This article shows how much of a will is influenced by a theory of knowledge. This study utilizes a rational analysis method and is arranged by reviewing library documents. سؤال تاریخی پیرامون نسبت اراده و دانش این است که آیا اراده و در نهایت کنش، تابع معرفت و علم است یا این اراده است که معرفت را سامان می دهد؟ امتداد این پرسش، در ساماندهی یک نظریه اجتماعی به طور عام، و نظریه ساخت اجتماعی واقعیت پیتر برگر و توماس لاکمن به طور خاص چنین است که به چه میزان اراده در شکل گیری معرفت نقش ایفا می کند؟ ایجاد دوگانه اراده به ادراک معرفت و اراده به ایجاد معرفت، به ما کمک می کند با تحلیل و تشریح مفاهیم اساسی نظریه اجتماعی برگر، نشان دهیم در هر یک از مفاهیم این نظریه، نسبت اراده و معرفت چگونه است. در برخی مفاهیم، نه اراده به ادراک و نه اراده به ایجاد معرفت وجود ندارد. مثل موقعیت چهره به چهره. در برخی از مفاهیم هم اراده به ایجاد معرفت و هم اراده به ادراک معرفت وجود دارد؛ مثل سنخ بندی. در برخی از مفاهیم در ابتدا اراده به ایجاد معرفت وجود دارد، اما در نهایت، اراده به ادراک معرفت تبدیل می گردد؛ مثل سنت و نهادسازی. این مقاله نشان می دهد که در جریان یک نظریه، معرفت به چه میزان متأثر از اراده است. این پژوهش از روش تحلیل عقلی بهره گرفته و با نقد و بررسی اسناد کتابخانه ای تنظیم گردیده است. https://marefatefarhangi.nashriyat.ir/sites/marefatefarhangi.nashriyat.ir/files/article-files/5_25.pdf