مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت فرهنگی اجتماعی 2008-8582 10 1 2019 02 14 تغییر اجتماعی در تجربه و اندیشه امام موسی صدر 23 38 363 FA محمدعلی میرعلی بیداخویدی استاد - گروه علوم سیاسی، جامعه المصطفی العالمیه 0000-0002-1129-0141 مجتبی نامخواه کارشناس ارشد - دانش اجتماعی مسلمین دانشگاه باقرالعلوم ع Journal Article 2018 08 15 This article examines the experiences and thoughts of Imam Musa Sadr on social change. It first narrates his experience in creating a social change, and then emphasizes an approach and theory that supports this experience. This review involves answering six basic questions about social change including the nature, method, trends, conditions, factors, and agents of social change. To this end, while studying the ideas of the activists and observers of this change, their works have been studied analytically. The study shows that Imam Musa Sadr defines social change as an essential necessity for monotheism and human evolution, and regards it as a continuous revolution. He believes in a gradual change that focuses on service to human beings, while taking into account the existential and objective conditions of social change, and considering the cultural context to be the cause of creating social change. In the field of managing the changes, while designing the two dichotomies of people / elites and movement / organization, he believes that the necessary force for change is created through a "popular movement". این مقاله با هدف بررسی تجربه و اندیشه امام موسی صدر در زمینه‌ی تغییر اجتماعی، در ابتدا به روایت تجربه او در زمینه ایجاد یک تغییر اجتماعی پرداخته و در گام دوم، بر نگرش و نظریه ای تأکید می کند که این تجربه را پشتیبانی می کند. این بررسی مستلزم پاسخ به شش پرسش اساسی مطرح در حوزه‌ی تغییر اجتماعی شامل چیستی، چگونگی، آهنگ، شرایط، عوامل و کارگزاران تغییرات اجتماعی است. برای این کار، ضمن بررسی روایت های کنشگران و ناظران این تغییر، با روش تحلیلی، آثار امام موسی صدر مورد مطالعه قرار گرفته است. بررسی این تحقیق نشان می دهد، امام موسی صدر چیستی تغییر اجتماعی را ضرورتی هم بود با توحید و تکامل انسان قلمداد کرده و چگونگی آن را به انقلاب مستمر ارجاع می دهد. درباره آهنگ تغییر، به تغییری تدریجی و خُرد و با محوریت خدمت به انسان ها معتقد است و ضمن در نظر گرفتن شرایط وجودی و عینی تغییر اجتماعی، بستر فرهنگی را زمینه ساز پیدایش کارگزارنی برای تغییر اجتماعی به حساب می آورد. در زمینه کارگزاری تغییرات نیز ضمن طرح دو دوگانه‌ی مردم/ نخبگان و جنبش/ سازمان، معتقد است که نیروی لازم برای تغییر، در جریان یک «جنبشِ مردمی» به وجود می آید. https://marefatefarhangi.nashriyat.ir/sites/marefatefarhangi.nashriyat.ir/files/article-files/2_29.pdf