مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت فرهنگی اجتماعی 2008-8582 8 3 2017 07 12 جریان شناسی سینمای پس از انقلاب اسلامی ایران 5 34 310 FA نعمت الله کرم اللهی دانشیار - گروه علوم اجتماعی دانشگاه باقرالعلوم - پلوک شماره1 -طبقه 4 سیدحسین شرف الدین استاد - گروه جامعه‌شناسی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) 0000-0002-2490-0009 رفیع الدین اسماعیلی دکتری - فرهنگ و ارتباطات دانشگاه باقرالعلوم (ع) Journal Article 2017 05 31 The life of an intellectual and artistic trend requires the use of ideological and cultural tools to internalize its core elements among its audience. The position of mainstream and outdated trends also greatly depends on the performance of cultural instruments, and, of course more important, on cultural and social planning. Now that over three decades of ups and downs have elapsed since the outbreak of the Islamic Revolution of Iran, indicating the current cinematic trends and examining their relationship with the ideal artistic trend of the Islamic Revolution can be helpful for understanding the art of the Revolution. Reviewing cinema according to the two Islam and secularism, this study seeks to provide social worlds a theoretical basis for analyzing the cultural cinema trends in Iran. After making a review of the cinema of these two worlds, the details and ups and downs of the cinema in the post revolution period is analyzed. In the end, selecting films which have to do with each trend, this paper analyzes the notable works of each trend in each of the political-cultural periods following the Islamic Revolution. Trend semiotics has been used in analyzing the film. هر جریان فکری و هنری برای حیات خود، نیازمند استفاده از ابزارهای فرهنگی ایدئولوژیک است تا عناصر اصلی خود را در میان مخاطبان خویش درونی سازد. جایگاه جریان های غالب و مغلوب نیز به مقدار زیادی وابسته به عملکرد ابزارهای فرهنگی و مهم تر از آن، برنامه ریزی های فرهنگی و اجتماعی است. پس  از گذشت سه دهه‌ی پرفراز و نشیب از انقلاب اسلامی ایران، ترسیم جریان های سینمایی موجود و ارزیابی آنها، با جریان هنری مطلوب انقلاب اسلامی، می تواند به درک هنر انقلاب کمک کند. این پژوهش، با روش تحلیل نشانه شناسی جریانی بر آن است که می توان با بازخوانی سینما، بر اساس دو جهان اجتماعی اسلام و سکولار، مبنایی نظری برای تحلیل جریان های فرهنگی سینما در ایران فراهم آورد. پس از بازخوانی سینمایی این دو جهان، خرده جریانات و فراز و فرودهای سینمای پس از انقلاب تحلیل شده است. در پایان، تلاش شده است با انتخاب فیلم های متناسب با هر جریان، تحلیلی از آثار شاخص هر جریان در هر دوره فرهنگی ـ سیاسی پس از انقلاب اسلامی ارائه شود. https://marefatefarhangi.nashriyat.ir/sites/marefatefarhangi.nashriyat.ir/files/article-files/1_17.pdf